Saklı Kalmış Hikayeler / Güven ÖZEL

BEĞENDİM

ABONE OL

News

TERZİ NAYME HAFIZA EVİNDE

Her eşyanın bir hikâyesi, her hikâyenin bir ailesi vardır.

Abdullah Aydın’ın ailesinin hikâyesi, geçmişin izlerini taşıyan uzun bir göç yolculuğudur.

Aile, bilinmeyen bir tarihte Tiflis’ten Urfa’ya göç eder. Daha sonra Urfa’dan Artvin’in Yukarı Maden Köyü’ne yerleşir. Birinci Dünya Savaşı yıllarında ise hayat onları yeniden yollara düşürür ve ailenin bir bölümü Adana’ya yerleşirken, bir bölümü yeniden Artvin’e döner.

Aile, yörede Rufaoğulları veya Rıfagiller olarak bilinir.

Bu hikâye, yalnızca sözlü bir aile hatırası değildir. Kur’an’ın arkasına Osmanlıca olarak düşülmüş bir not, geçmişten bugüne ulaşan önemli bir iz olarak karşımıza çıkar. Bu bilgileri, Adana’da yaşayan kuzeni öğretmen Mehmet Koç, Abdullah Aydın’a aktarır.

Böylece bir eşya, bir not ve bir aile anlatısı; yıllar sonra yeniden buluşur.

Terzi Nayme Hafıza Evi’nin değeri de tam burada ortaya çıkar:

Burası yalnızca eski eşyaların sergilendiği bir yer değil; insanların geçmişleriyle, aileleriyle ve kaybolmaya yüz tutmuş hatıralarıyla yeniden buluştuğu bir hafıza mekânıdır.

Her ziyaret, yeni bir hikâyeyi ortaya çıkarıyor.

Her eşya, başka bir hayatın kapısını aralıyor.

Her anlatı, geçmişten geleceğe bir köprü kuruyor.

TERZİ NAYME HAFIZA EVİ

Geçmiş saklanırsa hafıza yaşar.

Hikâyeler anlatılırsa kültür yaşar.

Her gün yeni bir hikâyeye şahit olmaya devam ediyor.

Okunma Sayısı: 10

SİZİN İÇİN SEÇTİKLERİMİZ