Çocuklar Orta Yolu Bulurlar/Güven ÖZEL

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

ÇOCUKLAR ORTA YOLU BULURLAR

İlkokul, ortaokul dönemlerinde bütün sokak oyunları biz çocukları bir araya getiren, zamanı değerlendirmemiz, işbirliği yapmamız, takım olmamızı sağlıyan önemli faktördü.

Futbol ise erkek çocukların en sevdiği oyundu. Hepimizin tuttuğu takımları olurdu. Fenerbahçe, Galatasaray, Beşiktaş gibi. Takım tutmaya nasıl karar verdiğimizden emin değilim ancak kulaktan kulağa etkileniyorduk. Fenerbahçeli oluşumuzda Erol Gündüz’ün etkisi olduğunu düşünüyorum. Kardeşi Mustafa’da sıkı bir Fenerbahçeliydi.

Henüz televizyon yoktu, gazetede okumuyorduk. Maçları sadece radyodan dinliyorduk. Futbolu birbirimizden görerek, duyarak, uygulayarak geliştiriyorduk.Sokaklar eğitim alanı, arkadaşların herbiri birbirinin öğretmeniydi.

Mustafa Gündüz futbol konusunda otoriteydi. O Fenerbahçe takımını kurar, kendi sözünün geçmesi için her şeyi yapardı. Onun oynadığı takımın kaptanı olurdu.

Mahallemizin Kurtuluş spor takımı vardı. Sonra Kurtuluş mahrumiyet adını almış, birde MeshidzeAli Rıza abilerin evinin altında kulüp binası vardı. Bu takımda bizden iki yaş büyükler ve üzeri oynayabiliyordu. Güner, Süleyman, Berkan, Cemil, sarı Adil, Dede Hüseyin, Mustafa bu takımın as elemanlarıydı.

Ben ve benden küçükler ise Şafak spor kulübünü kurduk. Adı var kendi yok bir takımdı. Metin Erbaş, Faruk  Keskin,Yusuf Sönmez, Enver Makar, Recep Ali Özdemir, Süleyman Keskin, Halit Eraslan,  Naci Sönmez  de bu takımın elemanları arasındaydı.

Köroğlu Mükerrem abinin mağazasının arkasında eski yıkık sadece çatısı olan, dört tarafı evlerle çevrili bir harabe vardı. Burayı kendimize buluşma yeri yaptık. Beni de kulüp başkanı yaptılar. Orada toplandığımızda sohbet ediyor, ara sıra da yirmi bir denilen oyunu icra ediyorduk. Bilinen adı BLACK JAC .

Mükerrem abi ara sıra çaktırmadan geliyor ve ulan sizi deyince paraları, kağıtları bırakıp kaçıyorduk.

Paramız zaten yok ama oyun kağıdı bulmak dahada zor. Ya çöplükten topluyor, ya da kahvelerden çıkma kağıtlarla oynuyorduk.

Bu zorluktan kurtulmak için Süleymanın Keskin’in aklına parlak bir fikir geldi.

‘’Babamın eski mağazasını kulüp yapalım’’.

Hepimize uydu. Orayı temizledik. Piknik tüpü ve çaydanlık ayarladık. Mağazanın yazıhanesi, eski masası, koltuğuda var. Çay oralet yapıp hem kendimiz içiyoruz, hemde esnafa satıyoruz.

Bir miktar paramız olunca bu parayla takımımızın olmayan formasını yapmaya karar verdik.

Forma dediysek  kollu atlet.

Aldım boyadım, anneme de kurdeladan önüne şerit diktirdim.

Alışverişi Naci ile beraber yaptık. İkibuçuk lirada arttı. Bu parayla da mobiliyet kiraladık, beraber gezdik.

Arkadaşlara bu olayı rapor ettik. Her şey güzeldi ancak, motora binme kısmını arkadaşlar affetmediler.

Siz kulübün parasını yediniz diyerek beni kulüp başkanlığından attılar. Bu olay hayatımda önemli bir tecrübe ve anı olarak yerini aldı.