Görmeden De Sevilir!/ Güven ÖZEL

2

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

GÖRMEDEN DE SEVİLİR!

Kurtuluş mahallesi çocukluğumuzda ticari açıdan nispeten hareketli idi. Fındık tüccarları aynı zamanda, çorum, yumurta, kendir ticareti de yaparlardı. Benim hatırladığım dönemde Hüsnü Keskin, Ali Faik Demirkol, Ninidze, Tayalı Apdula, Becioğlu Osman hala bu işi yapan meşhurlardı.

Aybastı yolu buradan Fatsa’ya kavuşurdu. Tayalı, Kılavuzömer, Budak , Kavraz, Geyikçeli, Harma, Güvercinlik’ten gelenler buradan geçerek Fatsa merkeze ulaşırlardı. Eski bakkallar hapisane sapağına konumlanmışlardı. En eskilerden Otyoğlu Hüsni budcie ve Sadaradze’yi sayabilirim. Ayrıca Morvanidze kamil, Selahattin hoca, Hahuto Kemal Son dönemde de İsmail Sarıçiçek bu kervana katılmıştı.

İsmail abiyi yeni tanımıştım. Tahsin abilerde kalırdı. Sonra Karşıya ev yaptılar. Bana tebessüm ederek, benden büyük olmasına rağmen gözünün içi gülerek’’Dayı’’ diye hitap ederdi. Bende utanarak, hafif tebessümle cevap verirdim.

Anneleri Ayşe abla kuzenimizdi. Babaları Bahri enişte Fatma Ve Emine adında iki kız kardeşi ve bir de Ekrem isminde erkek kardeşi vardı.

Fatma abla anneme terzilik öğrenmeye geliyordu. O da güler yüzlü cana yakın bir insandı. Bunlar ailece gülmeyi beceren insanlardı. Çabuk iletişim kurarlardı.

Bir gün Fatma abla beni eve götürdü ve bir abisi daha olduğunu söyleyerek resimlerini gösterdi. Bu abi Enis Fosforoğlu gibi ünlülerle tiyatroda yapıyordu. Daha görmeden sevmiştim kendisini. Bir de tiyatro sahnesinden fotoğrafını aldım ve eve götürüp sakladım.

İlerleyen aylardan sonra görmeden sevdiğimiz bu abi geldi. Bu kişi de Nurol abiydi. Tanıyınca sevilecek kadar varmış dedim. Çünkü o da güler yüzlü, sempatik, iletişimi güçlü, selam merhaba etmeden geçmeyen bir kişiydi. Ben de güler yüz konusunda fena değildim. O da beni her gördüğünde ‘’DAYI nasılsın’’ derdi. Bense kızarır, bozarır, utanır, gülümser iyiyim derdim.

Bir gün bana bir kitap uzatarak ‘’bunu oku ‘’ dedi.Bende okuyacak göz nerede. Uzun bir süre kitap evde bekledi. Neyseki okumadım fakat, kaybolmadan kitabı kendisine iade ettim.