Bütün Derdimiz Oyun / Güven ÖZEL

4

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

BÜTÜN DERDİMİZ OYUN

İlkokul dönemi ve ortaokul dönemi, henüz Fatsa’nın nufusunun 14 500 kişi olduğu dönemlerdi. Öyle çok fazla apartmanda yoktu. Hala iki katlı evler ve bahçeleri vardı. Hatta köyden ilçe merkezine göçmüş olanlar, yaşamak için üretebileceklerini üretiyorlardı.

Evimizin önünde sebze bahçelerimiz, meyve ağaçlarımız olurdu. Hele süt, yağ, çökelek, peynir, yoğurtu bakkal veya yeni moda olan küçük marketlerden alma imkanı yoktu. O yüzden inek beslemek için bazen evin alt kısmında, bazende müstakil ahırlar olurdu. Özellikle yazları inekleri otlatmak diye bir görevimiz vardı.

Bizim için eski ve yeni Bolaman Irmağı kenarı otlatma alanıydı. İnekler otlarken, çocuklarda kendilerine oyunlar ve aktiviteler geliştirirdi. Çöpten iskambil kağıtlarını toplamak, bir deste oluşturup pişti oynamak gibi. Yada top oynamak gibi.

Arkadaşlar arasında bazen sigara içme ritüelide gerçekleşirdi. Ritüeldi çünkü, öyle gerçekten sigara yoktu ortada. Bazen kurumuş ağaç kökü sigara olurdu. Hele mısır püskülünü kurutup, gazete kağıdına sarmak, öyle kolay olmuyordu. Bu konuda uzman arkadaşımız Sedat Beşikçi idi. Ona sardırmak için sıraya girerdik. O da düzgünce sarar, tükürükle yapıştırır ve elimize tutuştururdu.

Top oynadığımız zaman inekleri kollamak sorun oluyordu.Bazan kaçabiliyordu.Bu yüzden önceden tarlalardan kestiğimiz cinek otunu önlerine koyar, bir kazıkla ineği yere sabitlerdik ve oyuna başlardık. Ot keserken bazen zor durumda da kalabiliyorduk. Çünkü başkasının bahçesinden otu keserken, bahçe sahibine yakalanmamız söz konusuydu.