TİLLA VE 11 NUMARALI MASA/Zeki ORDU

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

TİLLA VE 11 NUMARALI MASA

Zaman içinde bazı mekânlarla aranızda bir yakınlık olur.

Daha önce kaç defa yazı yazdığımı hatırlamıyorum ama TİİLA’da bu sefer kendime ait bir yazı yazacağım.

Adı geçen müessesenin ne zaman kurulduğu hakkında tam bir bilgiye sahip değilim. Tıpkı ilçemizde var olan diğer iş yerleri gibi. Zaman içinde her birinin daimi ve geçici müşterileri olur. Ancak çay bahçeleri gibi “Sosyal mekân” sınıfından olanların müşterileri sabit olmayabilir. Tabii istisnalar hariç.

TİLLA Çay Bahçesi var olduğundan bu yana son üç sene içinde daimi uğrak yerlerimden biri oldu. Çünkü ikamet ettiğim yere çok yakındı ve yürüyerek en fazla on dakika içinde ulaşabiliyordum.

TİLLA iki ayrı bölümden teşekkül etmiş bir mekân. Hem bahçesi var hem de kapalı oturma alanı. Hava şartlarına göre gelenler kendilerine uygun yer bulabiliyor. Yazları ve güneşli havalarda bahçe kısmı daha hareketli olurken; kış aylarında kapalı tarafı tercih ediliyordu.

Günümüzde çok iş yerlerinde olduğu gibi çalışanlara kolaylık olsun diye masalar numaralandırılmış. Bu durumda çalışanlardan herhangi biri sipariş aldığı masanın hesabına müşterilerin arzu ettiği hizmetin karşılığını kaydederler. Böylece bir yanlışlığa sebep olmaz. Tabii bunda teknolojik yardım almaları işleri “Bu açıdan” daha kolay hale getir.

Son üç yıl içinde bazen yalnız, bazen de arkadaşlarımla birlikte adı geçen yere gidiyorum. Havalar biraz güneşli ise gelenler daha çok bahçede bulunduğundan ben iç tarafta yani kapalı alanda her zaman oturduğum masaya oturur kitabımı okurdum. Çünkü son derece sakin bir ortamı var.

Zaman ilerledikçe; değil sadece okumak, bazen de kısa notlar alır, onları akşam eve gelince bir yandan temize geçer, diğer yandan bazıları hakkında yerel gazetelere yazılar yazardım. Çünkü haftanın altı günü yazacak bir şeyler bulmalıydım. Diğer bir günü ise mümkün olduğunca bir şey düşünmeden geçirip kendimi daha sonra yazacağım yazılar için dinlendirmeye alırdım.

Mekân içinde istisnalar hariç hep 11 Numaralı masaya otururdum. Masa üstüne, önce kitabımı, sonra belirli ebatlarda olan not kâğıtlarımı, daha sonra farklı renlerde olan fosforlu kalemlerimi, ardından not almak için kullandığım muhtelif renkli kalemlerimi bir intizam içinde masaya yerleştirdim. Artık okumaya ve notlar almaya hazırdım.

Bu hazırlıklar okunacak eserin daha iyi anlaşılması, alınacak notların isabetli olması ve her notun doğru yorumlanması için önemli. Aksi takdirde boşa geçmiş bir zaman olacaktı.

Bütün hazırlıkları yaptıktan sonra önüme gelen bir bardak çaydan ilk yudumu alarak kalacağım süreyi başlatmış olurdum. Zaten ilk çayım neredeyse söylenmeden gelirdi. Şayet çay kaşıksız ise getiren kişi Erhan Türk Olurdu. Çünkü şeker kullanmadığımı bildiği için bardağın yanına kaşık koymazdı. Şayet gelen çay tablası üzerinde çay kaşığı varsa çayı getiren Arzu Tokuç’tan başkası olmazdı. Çayı şekersiz içtiğimi o da bilirdi ama çay bardağı daha zarif görünsün diye bunu yapardı. Benim de bu duruma razı olduğumu bildiği için ortada dert edilecek bir durum olmazdı.

Adı geçen çay bahçesinde yüzlerce not aldım, onlarca kitap okuyup yerel gazetelere yazılar yazdım.

Ben 11 numaralı masamda okuyup yazarken, uzun olacağı için buraya almadığım hatıralarım oldu. Kimi ne okuduğumu, kimi ne yazdığımı sordu. Zaten üç sene içinde benim gibi devamlı orada olan bazı kişiler vardı. Birbirimizi tanır olduk, bazen muhabbet ettik. Bazı kişilerle tanıştık. En ilginci ABD başkanını tanıyan kişiye bile rastladım.

Kısaca TİLLA Çay Bahçesi benim için hayatımda yer alan mekânlardan biri oldu. Yüzlerce yazının hayalleri kuruldu, yüzlerce yazının konusu belirlendi onlarca kitabın büyük kısmı orada okundu. Sağ olduğumuz sürece epey devam edecek gibi.

Öncelikle adından orada çalışan herkese teşekkür ederim. Bizim için bir müesseseden öte bir aile ortamı gibi.

Bakalım daha kaç kitabın okunuşa şahitlik edecek, kaç yazının yazılmasına vesile olacak.