Pekmezli Yoğurt / Zeki Ordu

3

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

PEKMEZLİ YOĞURT

Yokluk zamanlarıydı.

Evimizde mevsimine göre olan sebzelerden yapılmış yemekler bulunurdu. Çeşidimiz çok olmazdı. Hemen hemen her evde aynı yemeklerin farklı bir yapılışı olurdu.

Sebzeleri sadece iki ay görürdük. Haziran ayı ile Ağustos sonlarına kadar Ata tohumu sebzelerimiz tarlalarımızda bizi beklerdi.

Gübreyle tanışmadığımız zamanlardı. Halk arasında “Kemre” veya “kemire” denilen hayvan dışkısı gübre olarak kullanılırdı.

Her sabah taze sütümüz, tuzlu tereyağımız bulunurdu. Tuzlu olurdu çünkü soğutucu olmadığı için uzun süre dayansın diye tereyağı tuzlanırdı.

Tarlalarda bulunan otlarla beslenen hayvanlarımızın sütü de yoğurdu da günümüzdekilere benzemezdi.

Her gün hayvanlarımız sağılır, her gün taze süt olurdu. Gün aşırı süt mayalanarak yoğurt yapılırdı.

Buzdolabı olmadığı için yoğurtlarımız soğuk olmazdı. Yapılacak bir şey yoktu. Yoğurt dedikse hiç suni gübre görmemiş bitkilerle beslenen hayvanlardan elde edilirdi.

Lügatlerimize “kanserojen” diye bir kelime girmemişti. Kanser hastalığı şehirlilerde oluyor sanırdık.

Özellikle sonbahar ve ilkbaharlarda havalar biraz daha serin olduğundan bazı kapları muhafaza içine alınmak kaydı ile dışarıda bekletirdi.

Dut ağaçlarımız vardı. Onlardan pekmez yapardık. Bazen yoğurdun üzerine pekmez koyar tatlandırdık. Bu bize farklı bir şey gibi gelirdi.

Ağaçlarımız yağmur ile sulanırdı. Dolayısı ile pekmezin yapılışında suni şeker olmazdı. Sonra pekmezli yoğurdumuzu mis gibi pişmiş mısır ekmeği eşliğinde iştiha ile yerdik.

Mutlu bir nesildik.

Önce bize “konforu” öğrettiler, sonra ona ulaşmayı zorlaştırdılar.

Artık bize pekmezli yoğurtlar cazip gelmiyordu.

Ne yapalım o zamanlarda markalı ve süslü kutularda baklava yoktu ki? Her şey tabii mecrasında oluyordu.

Hiç pekmezli yoğurt yediniz mi?

Maalesef hazırı satılmıyor…