Sigaranın Dumanı / Güven ÖZEL

3

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

SİGARANIN DUMANI

Babam sigara içerdi. O yakınca banada iki nefes çektirirdi. Sigarayla tanışıklığım buradan geliyordu.

Sigarayı birde,  Basri abinin askerden izine gelişi ile bol miktarda asker sigarası getirmesiyle bu kadar çok sigarayı bir arada görmüştüm.

Sigara hep yakınımızda oldu. Hatta Ankara’ya babamı ziyarete gittiğimde, bir kahvede oturduk. Babam kanser tedavisi görmesine rağmen sigarayı bırakmamış, orada yakınca bende iki nefes çekmiştim. Orada oturan adamlar da şakayla bana kızmışlardı.

Çocukluk dönemimizde sigara bulamadığımızda, ırmak kenarında inek otlatırken daha önceden kuruttuğumuz mısır püsküllerini gazete kağıdına sararak içerdik.

Sarma işini en güzel Sedat Beşikçi yapardı. Sırayla hepimize sarar verirdi.

Biraz paramız olunca ilk alacağımız şey sigara idi. Uzun yıllar bu alışkanlığımı sürdürdüm. Fakat sonra bir gün bırakmaya karar verdim.

2000 yılında, sesimin çatallaştığını hissettim. Sonra kendime, “sesine bir şey olursa ne yapacaksın, başka neyin var”  diye sordum. Çünkü hayatımı sesimle, konuşarak kazanıyordum.

On yıl bırakmaya karar verdim. Sonra,  ya sözümü tutamazsam diye 5 yıla düşürdüm. Sonra tamamen bıraktım.

Galiba o bizi bırakmak istemiyor.

Bunca yıl içmemiş olmama rağmen hala rüyamıza giriyor.

Eyvah bir tane içtim, artık arkası gelir diye pişmanlık duyarken rüyadan uyanıp, çok şükrettiğim oluyor.