Cesur Korkak Ofis / Güven ÖZEL

4

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

CESUR KORKAK OFİS

Yine fındık zamanı.

Akşam paydos oldu.

Kapsul tabancamın kapsülü bitti.

Şöyle kafamda karanlığa kalmadan Kurtuluş mahallesinde Şahinler bakkalına gidip gelebilir miyim diye hesap yaptım. Sonra dedim ‘’ben kapsül almaya gidiyorum’’. Annem ve Güner benim karanlıktan korktuğumu bildikleri için beni uyardılar’’ karanlığa kalır, korkarsın. Gitme ’’.

Ben dinler miyim, koşa koşa zavodan Fatsa’ ya doğru gidiyorum. Okrobiloğlarını geçince sapağı dönmek üzereyim ki fındık bahçesin de, çuvalların üzerine tek başına oturmuş Fikri seslendi.’’ Ooo nereye gidiyon lan ‘’ . Neyse biraz durakladım cevap verdim fakat, Fikri muhabbeti uzatıyor.

Benim de zamanım dar. ’’Oğlum oyalama benim karanlığa kalmadan geri dönmem gerekiyor. Yoksa Korkarım’’.  O da ‘’ Lan ne korkuyon. Ben hiç korkmam. İstersen beraber gidelim. Karanlığa kalırsan, ben seni fındıklığa bırakır geri yalnız dönerim ‘’ deyince ben rahatladım.

Yine de hızlı bir tempoyla Şahinler bakkalına vardıkki, orada kapsül kalmamış. Fikri ‘’ İzgilerde var, hadi çarşıya gidelim alalım ‘’ dedi. Dedi ama benim içimde yine şüphe var. Ya Fikri götürmezse! Yinede karanlığa kalmadan yetişe bilme hesabı içerisindeyim. Fikri’ye uydum izgilere gittik,Kapsülü aldık.

Hava karardı. Bolaman ırmağını geçtik. Kapsül patlata patlata gidiyoruz.

Beşiko Nanonun evinin önüne gelince, Bacelidze İsmail abinin köpeği havladı. Hav. Biz ikimiz birden çakıldık. Artık yürüyemiyoruz. Köpek bağlı fakat hav, hav, hav ortalığı yıkıyor. Şimdi içimize karanlıktan sonra köpek korkusu girdi. Allahtan İsmail abi pencereyi açıp ‘’Kimsun’’ diye seslenince kendimizi uzaktan tanıttık. O da ‘’geçin’’ dedi ve geçtik.

Fikri dedim ‘’beni fındıklığa götürecen değil mi ? ‘’ diye sorunca ‘’ Ben seni götürecem de, beni kim geri getirecek, Yalnızlık Allah’a mahsus ‘’ dedi.’’ Ya Fikri, yapma. Sen beni götür, bens eni Güner’ le yollarım. O gelmezsse ben gelirim. Beraber fındıklıkta kalırız. Yoksa beni merak ederler ’’ diyerek onu ikna ettim.

Bizim eyvana geldik. Güner’e Fikri’yi götürmesini teklif ettim. O da ‘’götürmüyom. Biz sana gitme demedik mi’’ deyince,  ‘’o zaman ben gidiyom’’ diyerek Fikri’lerin fındıklığında yatmak üzere yola çıktık. Fikri ‘’ istersen önce dedemlerin evine gidelim. Karnımızı doyuralım, sonra gider fındıklıkta yatarız’’ dedi. Gittik Fikri’ nin dedesi Yemen Çavuşu Osman budziyede yemeğimizi yedik.

Fikri arada bir evde kalabileceğimizi, istersen fındıklıkta kalabileceğimizi teklif ediyor fakat tercihi bana bırakıyordu. Kendisi korktuğunu belli etmemeye çalışıyordu. Ben de evde kalmayı istiyordum ancak, bunu söylemeyi utanıyordum. Bu yüzden fındıklıkta kalalımdiyordum. Feneri aldık, bahçe kapısına kadar geldik ve Fikri’’ hadi ya gidelim evde yatalım’’ dedi.