Özgün, Özel, Güzel Akrabalarım/ Güven ÖZEL

1

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

ÖZGÜN, ÖZEL, GÜZEL AKRABALARIM

Halalarımın hepsinin ayrı yeri var hayatımızda. Onlarla beraber kocalarınında tabiki. Onları özden, içinden gelerek, karşılıksız severdim. Görmesekte içimden sever, onlardan hem sevgi hemde güç alırdım.

Onlardan Emine bibi(halam)min kocası olan eşşekçi Cumadiye(halamın kocası Hüsnü eniştenin bir boz eşşeği vardı) pazartesileri köyden eşşeği ile gelir, bizede ayak üstü uğrar, anneme hal hatır sorardı. O arada bende annemin yanında olurdum. Banada sevimli sözler söyler, sevgi gösterirdi. Bunlardan biride seni eşşeğe bindirip köye götüreyimmi idi. Bu yüzden ona eşşekçi cumadiye ismini takmıştım. Arasırada takılıp giderdim. Çok şakacı, espirili, yumuşak huylu bir insandı. Geleneksel oyunlarıda çok iyi oynardı.

Nasiyet bibimse ayrı bir komedi idi. Kendisi birkaç evlilik geçirmesine rağmen dul idi. Arasıra bize gelir geceleri kalırdı. Çok komik bir insandı. Fıkralar, şarkılar, şiirler, eski olayları anlatır bizi gülmekten kırardı. Yanlız sahil yolundan geçen araba sesinden uyumakta zorlanır, bir ara yataktan kalkar ’Şimdi gidecem bu arabaları denize kavkuracağam’’ derdi. Garibim, o zaman tek tük geçen arabalardan rahatsız olurdu. Şimdi yaşasaydı acaba su gibi akıp giden arabalara ne derdi?

Şükrü butzie ise bize uğrar aynı şekilde beni sever şakalaşırdı. Bazanda hadi seni köye götüreyim. Benim uçar atım var seni bindireyim derdi. Bende onunla bazan Yeniköy’e(Çayırköy) gider birkaç gün onlardada kalırdım. O yıllarda doğal meyvelerimiz tavan aralarında saklanırdı.Misafir geldiğinde ikram edilirdi. Şükrü butziem elmayı, kabuğunu kopartmadan soymayı bir oyun haline getirirdi. Yanında hep çakı bıçağı bulunurdu. Galiba baş parmağının bir tanesi yoktu. Parmağına ne olduğunu sorduğumda askerde tüpeğin elinde patladığını anlatırdı.