“YAĞLI” Namıdiğer Pide / Zeki ORDU

3

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

“YAĞLI” NAMIDİĞER PİDE.

Bu yazı “Sosyal medya” denilen yerde düzenlenmiş bir anket üzerine yazılmıştır.

Benim 67 yaşıma basmaya sayılı günler kaldı. Yani dünya denilen yerde 60 senelik zamanı hatırlıyorum.

Kendi köyümüz ile komşu köyden başka köy olduğunu bilmeyen çocuklardık. Etrafımız ağaçlar, deniz, gökyüzü, dere ve patika yollardan meydana gelmiş bir yerdeydik. Uyurken derenin akışı ile denizin dalga seslerine ara sıra rüzgâr da yaprak hışırtıları ile eşlik ediyordu.

Mahallemizde fırıncılık yapan Kemal amcamız vardı. Her sabah onun yanına gider, fırından çıkmış ekmekleri tezgâha dizerdik. Bunun karşılığında ise ona “yağlı” günümüz lisanıyla “Pide” yaptırırdık.

Yağlı nasıl bir şeydi?

Her hanede bulunan tavuklar, etrafta bitmiş otlarla beslenirdi. Gübre denilen şey daha hayatımıza girmemişti. İneklerimiz bahçelerde otlar, bazı ağaçların yapraklarından beslenir, kışın ise gübresiz yetişmiş bitkilerin kurutulması ile elde edilen besin maddeleriyle beslenirdi.

Biz üç günde bir gübresiz yetişmiş otlarla beslenen hayvanlarımızın tereyağından bir miktar alır, folluktan bir iki yumurta aşırır ve Fırıncı Kemal Ustanın yanında soluğu alırdık.

Kemal amcamız satmak için hazırladığı ekmekleri fırından çıkarır, biz onları tezgâha dizer, getirmiş olduğumuz yağ ve yumurta ile bize “Yağlı” yapardı. Mis gibi tereyağı ve en fazla iki günlük köy yumurtası…

Elimize aldığımız “yağlıları” yani günümüz ifadesi ile “pideleri” alır bir çeşme başında klorsuz serin sular ile afiyetle yerdik.

İlimiz ordu, ilçemiz Perşembe ve köyümüz Okçulu idi. Üç günde bir iki yumurtalı, tereyağlı pideleri kaynak suları ile mideye indirdikten sonra ilk işimiz denizde yüzmekti.

Şimdi sosyal medyada lüzumsuz anketler dolaşıyor. Falanca şey nerenin, filanca şey nerenin diye.

Son zamanlarda da bundan 60 sene önce Ordu’nun Perşembe ilçesine 20 km uzakta olan bir köyünde biz o pidelerin gerçeğini yerken, torunlarımız yaşındaki kişiler anket düzenliyor. Gören de onları tabi tereyağı ile yumurtayı biliyormuş sanır.

Şimdi, özellikle Karadeniz’de Pide asıl nerenin? Sorusuna cevap aranıyor. Onu bunu bilemem ama 60 sene önce “Hakiki yumurta ve Tereyağı” ile yapılmış yağlıları yani pideleri haftada en az iki veya üç kere yediğimiz oluyordu.

O anket düzenleyenler yanımıza gelsinler, onlara o gün yapılan pidelerin nasıl yapıldığını, toprağın kimyevi yapısını, tavukların gıdaklamasını, horozların ötmesini, ineklerin çıkardığı sesi ve en mühimi pidenin lezzetini anlatalım.

Yok yok! Pidenin lezzetini anlatamam. Bildiğim tek şey ülkenin neresinde yapılırsa yapılsın günümüzdekilerden daha lezzetli olduğudur.

Sizi gidi anketçiler sizi…