Alasefiye / Zeki ORDU

6

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

ALASEFİYE

Bu kelimeyi yalnızca bizim köyde duydum.

Ordu’nun Perşembe ilçesine ait olan Okçulu köyü sınırları içinde kullanılan bu kelimenin başka yerlerde kullanılıp kullanılmadığını bilmiyorum. Madem Okçulu köyünde var o zaman yakınlarda da olabilir. Bunu bilmek için oralarda da yaşamak lazım.

Köylerimize Latin alfabesi ile yazılan kitaplar ancak seksenli senelerden sonra ulaştı. Bu zamana kadar sadece ders kitapları biliniyordu. Yetmişli yılların sonunda televizyon yayınları da ülkenin çok yerine ulaşınca insanlar konuşmalarına daha dikkat eder oldu.

Biz gelelim “alasefiye” kelimesine.

Bu kelime; dikkat etmeden, gelişigüzel, rastgele, düzensiz yapılan iş gibi iş yapan kişiler için kullanılır. Bir işi itina ile yapamayan biri için “O bütün işlerini ‘alasefiye’ yapar” denirdi.

Bir nevi beceriksizlik ve dikkatsizlikti. Bu becerisizlikte bir kası yoktu. Bazı insanlar ne kadar itinalı iş yapmaya çalışsa bile düzgün bir neticeye varamaz.

Alasefiye denilen işi sık yapan kişi için; “sakar, eğri elli” gibi beceriksizliğine başka bir ad verilirdi. Bazen de işine kendini vermeyenler için “Eli işte gözü oynaşta” da denirdi. Gerçi bu söz farklı şeyler için de kullanıldığı olurdu. Bu durumdaki beceriksizlik dikkat eksikliği veya kötü niyetli kişiler için de söylenirdi.

Bir de “sef” diye bir kelimemiz vardır ki bu da “yanlış” yapılan iş ve fiil için kullanılırdı. Sef iş yapmak; yanlış yapmak olduğu gibi farkında olmadan da doğru yapamamak anlamında da kullanılır. Sef işte kesinlikle kasıt yoktur. Kısaca dilimizdeki “sehven” kelimesinin halk ağzından söylenmiş şeklidir.

Zamanla kaybettiğimiz bu kelimeleri ancak yazarak kayıt altına alabiliriz.

Zaman içinde çok şeyimizi kaybettiğimiz gibi kelimelerimiz de kaybettik. Hâlbuki kelimeler bizim hafızamızdır. Hafızası olmayanın geçmişi olmaz. Geçmişi olmayanın geleceğini başkaları tayin eder.

Aslında “alasefiye” ve “sef” kelimeleri üzerinde daha düzgün yazmak lazımdı. Bizim yazımız biraz “alafefiye” oldu. Neyse, sonra telafi ederiz. Uzatıp da “sef” iş yapmayalım.