Zülüf Gerdana Düşer / Zeki Ordu

4

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Zülüf Gerdana Düşer / Zeki Ordu

Güzel kelimesi tek başına neyi hatırlatır bilinmez.

Beğendiğimiz çok şeyi güzel sınıfına koyar, benzerleri arasından seçeriz.

Bu tercih kişiye göre değişir. Ama bazen ortak olarak beğenilen, herkesçe kabul gören öyle şeyler vardır ki, bazıları asırlardır anlatılır, unutulmaz.

Hep masallarda dinlerdik peri kızının hikâyesini.

Dillere destan güzelliğinden bahsedilir biz dinlerken kendi muhayyilemizde suretini kendimize göre çizerdik.

Kaşları, gözleri, boyu posu bizim hayalimizde canlandırdığımız gibiydi.

Ama gelin görün ki herkesin hayali bir diğerine benzemezdi.

Çiçekler aynı görünürdü herkesin gözüne…

Kuşların sesini aynı işitiriz.

Aynı ısıda aynı havayı teneffüs ederiz çok zaman.

Aynı demlikten konulan çayları içer, aynı kelimeleri duyarız etraftan.

Bunlar işin görünen yanı. Başka bir ifadeyle bilinen yanı.

Peki bunların bizde bıraktığı tesir aynı mı?

Aynı şeyi duyup, aynı şeyi gördüğümüz halde aynı şekilde mi algılıyoruz?

Değil tabi… Öyle olsaydı tek tip bir canlı olur, birinin hissettiklerini diğerleri de hisseder, aradan faklılıklar kalkardı. Şeker tatlıdır.

Bunu herkes bilir.

Şekerin tatlı olduğunu bilmek, şekeri sevmek veya çok sevmek demek değildir.

Onun için ‘güzel’ kavramı temelde aynı ise, teferruatta farklıdır.

Herkesin güzeli kendine göredir. Aynı şeylerden ayrı şekilde etkilenmemiz de bundandır.

Bir yeşil yaprağın verdiği huzur ve sükûnet herkeste aynı olmadığı gibi, kurumuş bir yaprağın hüznünü de herkes aynı şekilde hissetmeyebilir.

Her şeye rağmen güzel ve güzellik kavramının değişmez yerleri vardır. Hangi tesiri bırakırsa bıraksın güzel olanı herkes sever.

Göz gördüğü her şeyi bir diğerinden ayırt eder.

Çünkü ölçüsü maddedir. Ölçüsü şekildir.

Ölçüsü temel kavramlardır.

Yani devrede biraz akıl, biraz bilgi ve temel unsurlar vardır.

Muhakeme yapar.

Tercihleri daha bencil, daha kendinden yanadır.

Daha güzelini gördüğünde ilgi sahası değişir.

Kısmen kaypak ve güvenilmezdir.

Bir Urfa türküsünde, “ Gönlümün gözü çıksın, sevmez idim ezelden” derken gönlün sadakatini dile getirir.

Bu görme göz ile görme değildir.

Gönlün bilinen mânâda gözü olmaz. O kendi gözüyle görür.

Bir beğendi mi asla değiştirmez. Şu şundan daha güzel demez.

Çünkü o yani gönül kendine de, başkasına da sadıktır.

Burada ‘gönlümün gözü çıksın’ derken bir pişmanlığın, bir yanılgının varlığından bahsetmez.

Bu kendi iç âleminin dışa nasıl yansıdığının ifadesidir. Mademki sevmiştir, hep sevmelidir. Zaten sevilecektir de…

Bunun değişme, cayma gibi bir durumu olamaz.

O zaman samimiyetten, sadakatten nasıl bahsedilecek.

O zaman gönlün akıldan, mananın maddeden ne farkı kalır.

Seven şikâyet etmez halinden. “ Sevmez idim” ezelden bir serzenişten çok, sevgisinin derinliğindendir.

Şayet huzursuz olsa, rahatsız olsa, pişman olsa öyle der miydi?

Burada kişinin ‘göz’ ile değil, ‘gönül’ ile baktığını ve bir görmeyle ruhundaki değişmenin hâlâ devam ettiğini ve bundan da gizlice bir haz duyduğunu ‘söylenmemiş kelimelerle’ izah etmiştir.

Bazen söylenmemiş sözler, yazılı ifadelerden çok daha fazla şeyler anlatır. Anlatır anlatmasına da bunlar kulakla değil, gönülle duyanlar bilir.

Az da olsa serzenişler olmuyor değil.

Bunlar kırılganlıktan çok, kendinde bıraktığı tesirin sadece kendisine özel olma isteğinden kaynaklanmaktadır.

Yine türkünün bir yerinde:

“Urfa bir yana düşer/Zülüf gerdana düşer/Bu nasıl baş bağlamak/Her gün bir yana düşer”  mısraları şikâyet gibi görünse de bütün bu nazların herkesin önünde değil de sadece kendisi için olmasını istemektedir.

“ Bu nasıl baş bağlamak”  neden saçını öyle bağladın, daha düzgün olmalı şeklinden çok;  bütün bu işve ve nazlarını neden başkaları da görsün kıskançlığı veya sahiplenmesinden kaynaklanmaktadır.

Yani şikâyet yapılan işte değil, yapılma usulünedir.

Ama göz de, gönülde görmeye devam edecektir. Hani derler ya ‘eşyanın tabiatı’ diye.

Ama göz dünyaya bakar dünyayı görür, gönül ise görmek istediğini.

Kimi mi görmek istediği?

Sadece biri…

Biri kim?

…

“Her gün bir yana düşer”